កូនសិស្ស របស់ខ្ញុំ

DSCF0438 កាលពី ខ្ញុំ នៅកម្ពុជា ខ្ញុំបានទៅជួយបង្រៀន ក្មេងៗ  នៅ តាម ភូមិ ដែល នៅជិត សាលា ដែលខ្ញុំសិក្សា។ គឺនៅពេលនោះ វាដូចជាមានក្តីសុខ និង សប្សាយ ខ្លាំង ណាស់ នៅពេលទៅ បង្រៀន ក្មេងមួយដងៗ ។ តែនៅពេលនេះ អង្គុយ នៅក្នុង បន្ទប់ ម៉ាស៊ីន ត្រជាក់ ដែលមាន កេហ្វេ ផឹក នៅពេល ឃ្លាន តែដូច ជា មិនមានក្តីសុខ និង​សប្បាយ ដូចកាល ដើរកានកន្ទេល ចុះតាម ភូមិ បង្រៀន ក្មេងសោះ។ នៅពេលនេះមិន ដឹងថា កូនសិស្ស ខ្ញុំនិក ខ្ញុំដែរ ទេណ៎ ?  ហើយពូកគាត់ មាន សួរ រកឈ្មោះ ខ្ញុំដែរទេណ៎? ហើយនៅពេលនេះ ត្រូវនិង បុណ្យ ណូអែល ប្រកត់ជា សួររកកាដូរពីខ្ញុំហើយ ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំនៅស្ងាយ មិនមានអ្វី អោយទេ មាន តែពាក្រ សូរសុខទុក្ខ និង សួរថា តើមាននិក ខ្ញុំអត់ ខ្ញុំនិក ពូក ឯង ។ ខ្ញុំ ចង់ លេងទឹកសមុទ្រ និង រតលេង នៅលើ ឆ្នេរ អូត្រែស ដូនមុន ញ៉ាំ បាយ ជាមួយគា្នដូនមុន ។ពេលខ្ញុំត្រឡប់ទៅស្រុក វិញ ខ្ញុំនិង ទៅលេង ពួកឯង ដល ផ្អះ តែម្តង ។

  1. មិន​ទាន់​មាន​មតិ។
  1. No trackbacks yet.

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: